Bij de vraag of volleybal een contactsport is, hangt het antwoord sterk af van hoe je “contact” definieert. Hoewel spelers elkaar op het veld constant aanmoedigen met high-fives, is volleybal technisch gezien een non-contactsport.
Geen direct contact met de tegenstander
In tegenstelling tot sporten zoals voetbal, hockey of basketbal, is er bij volleybal geen direct fysiek contact tussen de twee teams. Het net fungeert als een fysieke barrière die de tegenstanders van elkaar scheidt.
Dit heeft een aantal grote voordelen:
- Minder blessures: Omdat er niet wordt getackeld of geduwd, is het risico op blessures door toedoen van een tegenstander nagenoeg nihil.
- Focus op techniek: De strijd wordt uitgevochten met snelheid, kracht en tactiek, in plaats van met fysieke kracht tegen een persoon.
Contact binnen het eigen team
Hoewel je de tegenstander niet aanraakt, is er binnen het eigen team wel sprake van een zeer dynamische omgeving. Spelers bewegen met hoge snelheid door elkaar heen om de bal te redden. Hierbij kan incidenteel contact voorkomen, zoals:
- Twee spelers die voor dezelfde bal gaan en tegen elkaar aan botsen.
- Contact bij het vieren van een punt.
De uitzondering: Contact bij het net
Het enige moment waarop spelers van verschillende teams dicht bij elkaar komen, is bij het blokkeren of de aanval aan het net. Het is echter een overtreding om het net aan te raken of over de middenlijn onder het net door te dringen op een manier die de tegenstander hindert. De regels zijn er juist op gericht om fysiek contact tussen tegenstanders te voorkomen.